| 44P - Vervolg dagverhaal |
blz 241 |
beschikken. Enkele dagen later gingen Paultje en ik het bijeen
gezamelde in het kippenhok brengen. Paultje vond die primitieve
behuizing heel merkwaardig en verklaarde dat hij ook wel in zo'n leuk
kippenhuisje zou willen wonen .....
Zondag 5 November.
Wat was 't de vorige avond saai zonder onze Engelse vrienden. In de
ongewone stilte klonk het snorren van de vliegtuigen, die voortdurend
over ons heen trokken, dubbel zo luid.
- 86 -
Nu de dagen kouder worden zitten wij met reisdekens en jassen om in de
onverwarmde kamer. Een van de zusters van Mevrouw B. die een boodschap
kwam afgeven, vindt ons zó en prompt bereikt ons de uitnodiging om
iedere middag in het gastvrije huis bij de warme kachel door te brengen.
Doch wij willen geen misbruik maken van haar goedheid en wachten altijd
een speciale invitatie af, die ons geregeld elke Woensdag en elke Zondag
bereikt. 't Zijn voor Vader en Moeder de twee enige lichtpunten in de
sombere week, voor hen is 't als de reddingsboei die het hoofd boven
water houdt. Ineke en ik maken ons ernstig bezorgd over Vader en Moeder
en kunnen ons niet verhelen dat zij het op deze wijze niet zo heel lang
vol zullen houden, hun veerkracht is gebroken. Vader ondergaat alle
tegenspoed met een grimmige zwijgende verbetenheid díe hem sloopt. En
Moeder, anders altijd bezig en opgewekt, is volkomen moedeloos. Doch in
de gezellige huiselijke omgeving van Mevrouw B. leven zij zichtbaar
altijd weer op. 't Zijn niet alleen de materiële genoegens van een
gemakkelijke stoel, een warme kachel en een smakelijk maal, schoon al
deze zaken niet te versmaden zijn voor een vluchteling. Het is eveneens
de verkwikking om van gedachten te kunnen wisselen met mensen die in
allerlei onderwerpen belang stellen.
Ook de honden genieten en strekken zich met een zucht van puur genot uit
op het zachte kleed dicht bij de weldadige uitstraling van de kachel.
Zij roosteren hun buikjes en doen, gelijk wij, warmte op om dagen van te
teren.
Heden is 't ongemeen druk in het gastvrije huis, niet enkel de serre
maar ook de achterkamer is als speelterrein in gebruik genomen door de
talrijke kinderschaar, waarbij wij enige onbekende gezichtjes ontdekken.
De nieuwe kinderen zijn vluchtlingetjes uit Cuyck aan de Maas. Zij
hebben met hunnen ouders onderdak gevonden bij de oude heer en mevrouw
B. die aan de Markt wonen. Om haar schoonouders drukte te besparen haalt
Mevrouw B. het jonge goed iedere dag op, zij kunnen dan bij haar spelen
met Moontje.
- 87 -
Moontje is best ingenomen met die kameraadjes, hoe meer leven hoe meer
vreugd luidt haar stelregel.
Paultje voegt zich dadelijk bij het jeugdige gezelschap en al spoedig
zien we de gehele troep met ernstige gezichtjes en met kussens beladen
achter elkaar om de tafel heen stappen. Wij verbazen ons wat 't wel voor
een spelletje kan zijn dat met zoveel toewijding gespeeld wordt. Het
antwoord op onze vraag luidt: "Wel, vluchtelingetje
natuurlijk!" Het nieuwste kinderspel, ontstaan uit de
omstandigheden waarin deze jeugd opgroeit.
Wat een lange tafel die avond! De kaarsen beschenen de wijde kring van
jonge en oudere gezichten, de keurig gedekte dis met allerlei schaaltjes
vol lekkernijen. Gezegend deze warme harten die de Werken van
Barmhartigheid zo ruimschoots en niet enkel naar de letter maar ook naar
de geest beoefenen.
't Was roerig met al dat jonge volk en wel wat te rumoerig voor de
oudsten onder ons, die vanwege het onafgebroken gebabbel nauwelijks hun
eigen woorden konden verstaan.
Zoals gewoonlijk regende 't bij het teruggaan. 't Stortregende zelfs en
schoon de afstand niet groot was, kwamen wij doornat thuis. Dat was, na
het warme bad der hartelijkheid, de koude douche die ons weer in de
kille werkelijkheid terugbracht.
|