| 44N - Vervolg dagverhaal |
blz 219 |
met hunne zachte bruine ogen en het mooie bruine haar,
waarmee het zo genoegelijk flirten was. Scherper dan dat van de vrolijke
jongelui waar zij grappen mee maakten, scherper dan dat van de
vluchteling die hun eigen taal sprak. De moeder zat wat afzijdig in haar
hoekje, onverdroten voortschillend, zij scheen er nauwelijks bij te
behoren en toch merkten hare schrandere oogjes alles op en was zij op
een onnaspeurlijke wijze de ziel van de ganse kring.
De vluchteling, of juister: haar hond Schotje werd bij het binnenkomen
door een hevig geblaas van de huiskat begroet. Bij geluk zat Schot vast
aan een stevige leren riem, zodat hij deze aartsvijandin van zijn ras
niet te lijf kon gaan; de woorden evenwel die hij naar haar kop gromde
waren bepaald kwetsend. Even was er een opschudding in de keuken, de
moeder jammerde: "O mijn gordijnen!" Poes werd zonder pardon
verbannen naar de schuur en Schot veroverde de harten van de jongens en
ook dat van de vader door al zijn kunstjes af te werken. Het waren er
vele, want hij had zijn roeping van kunstenaarshond gemist. Hij
verdiende er koekjes en zelfs een hele plak worst mee; zeldzame zaken
ook voor mensen in die tijden.
Schot had in alle opzichten een gelukkige avond. Toen hij in zijn mandje
stapte lag daarin niet meer enkel een dunne jute zak waar door heen alle
knobbels van de tenen bodem pijnlijk voelbaar waren; neen de zak was dik
gevuld met veerkrachtig stro dat de Vrouw ergens had weten te
bemachtigen. Na 't met een tastend pootje gekeurd te hebben, viel hij
met een zucht van welbehagen in de mand. De Vrouw die zich over
- 44 -
haar hond heen boog om hem als nachtgroet over de kop te strelen, wat
anders naar terrieraard met een afschrikwekkend vertoon van tanden en
met brommen beantwoord werd, kreeg als uiting van grote dankbaarheid een
brede lik over het gezicht. Welke ongewone liefkozing zij naar volle
waarde op prijs stelde.
De vulling van 't hondekussen was afkomstig van een grote voorraad stro
op de Plaats afgeladen voor vluchtelingen die in het Patronaatsgebouw
zouden gehuisvest worden. De Polen hadden het gebouw en het stadje een
paar dagen geleden verlaten. Doch er kwam bericht dat alle beschikbare
ruimte vrijgehouden moest worden voor de nieuwe troepen die weldra
zouden binnentrekken.
Zij behoorden tot Montgomery's beroemde Achtste Leger. Dit was iets
bizonders, wij beseften het terstond bij hun intocht. Een keurcorps,
zoals de Paratroops die met de invasie in Groesbeek nederdaalden. Zij
voerden het wapenteken van de Springing Boar, het springende everzwijn.
Ditzelfde wapenteken had eens het XX Romeinse Legioen, dat op de grens
van Wales en Engeland lag, gevoerd 1).
Hun uitrusting was prima in orde, zij brachten zelfs ledikanten mee, een
begerenswaardig bezit voor een soldaat. 't Waren handige
staaldraadmatrassen op lage poten, een verovering op de Duitschers,
zoals zij ons vertelden. In minder dan geen tijd waren de wagens
uitgeladen en het Parochiehuis met alles ingericht. Tegen donker werden
op alle straathoeken lantarens gezet die met een pijl de richting van
hun kwartier aangaven. Fraaie lantarens, gemaakt van de grote vierkanten
biscuitblikken waarin een kunstvaardige hand de springende ever had
uitgesneden.
's Avonds nauwelijks in mijn kamer: een klopje op de deur. Moeder van
Tilborg verscheen om de hoek met het verzoek om alsjeblieft dadelijk in
de keuken te willen komen, er zaten twee Engelsen, heel aardige jongens
leken het, ze hadden thee en koekjes meegebracht, maar niemand kon hen
verstaan en zelf begrepen ze ook niets van wat er tegen hen
- 45 -
gezegd werd.
Moeder van Tilborg had het gezelschap reeds rondom de tafel geschikt, de
bokken en de schapen ieder aan een kant. In hun beste plunje, wat
verlegen, zaten de Engelsen er bij.
"Good evening!" Verheugd keken zij op bij die begroeting in
eigen taal. De ene - 't type van een donkere filmheld maar minder
onwaarschijnlijk knap - begon met voorstellen: "Ik ben Frank en
In
dit geval zeer waarschijnlijk van het XXX (UK) Army Corps, onder
commando van Lgen B.Horrocks. P.S.
|