In het onderstaand verhaal kunt u lezen wie Generaal H.D.G. Crerar is. Onderstaand verhaal met foto heb ik verkregen van dhr. L Zilessen. 

H.D.G. Crerar

Henri Duncan Graham Crerar, zoals hij vol uit heette, werd geboren in Hamilton in de provincie Ontario te Canada op 28-04-1888 en overleed te Ottawa in Canada op 01-04-1965. Hij was Canadese legerofficier maar hij was later ook diplomaat. Eerst vechter, dan prater.

Harry Crerar, zoals hij genoemd werd, studeerde af aan het Royal Military College in Kingston, Ontario, van 1906 tot 1909 en voegde zich bij de Militia gedurende de periode van de Eerste Wereldoorlog. Foto Generaal Crerar.Gedurende die Eerste Wereldoorlog,diende hij al als Canadese Veldartillerie Officier op de Franse en Vlaamse slagvelden, waarbij hij onderscheiden werd met de Distinguished (= voortreffelijk) Service Order. Toen de oorlog eindigde, was Crerar, Luitenant-Kolonel van de Generale Staf van het Canadese Korps.Terug in Canada, koos Crerar definitief voor een militaire carrière, en ging bij het Permanent Force als Stafofficier van de artillerie in Ottawa.

In 1923 werd hij als student aangenomen op het Camberly Staff College in Engeland. In plaats van terug te gaan naar Ottawa, accepteerde hij de functie van General Staff Officer 2, bij het War Office in Londen. Hierdoor groeide hij weer in zijn functie. In 1929 werd Crerar General Staff Officer 1 bij het National Defence Headquater in Ottawa en begon aan de klus om het Canadese leger grondig te reorganiseren. In 1934 ging Harry Crerar weer naar Groot Brittanië om cursussen te gaan volgen bij het Imperial Defence College in Londen. Toen hij later terugkeerde naar het NDHQ in Ottawa, werd hij Director of Militairy Operations and Intelligence. Hij had toen al de reputatie een briljant militair te zijn, en was duidelijk de beste officier van de Canadese Generale Staf.In Maart 1939, toen hij enige maanden de functie van Commander of the Royal Militairy College had, werd hij teruggeroepen naar Ottawa, om een mobilisatieplan te gaan voorbereiden omdat de mogelijkheid van een tweede wereldoorlog op de loer lag.

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd Crerar naar Londen gestuurd en kreeg daar de functie van Brigadier General Staff of the Canadian Militairy Headquaters. Zijn verantwoordelijkheid bestond erin, dat hij moest zorgen voor voldoende apparatuur en trainingsplannen ter bevoorrading van de Canadese troepen die zouden komen.

In Juli 1940 werd hij weer teruggeroepen naar Ottawa, en kreeg er de functie Vice-Chief General Staff, maar werd al na enkele dagen door de minister van Defensie J.L. Ralston, bevorderd tot Chief General Staff.

Hij nam gelijk maatregelen, om te kijken hoe efficient er gewerkt werd bij het National Defence hoofdkwartier, en nam het noodherstel en de trainingsprogramma’s van territoriale bescherming onder zijn hoede. Ook organiseerde hij een speciaal trainingsprogramma voor soldaten en officieren die naar Europa moesten.

Toen Crerar terug ging naar Engeland op 23 December 1941, werd hij General Officer Commander van het 1e Canadese Korps. Hierdoor kwam hij terecht bij de aanval te Dieppe op 8 Augustus 1942. Hij had toen nog niet echt veel ervaring op het slagveld, maar had al het idee, van EEN Canadees Leger Korps. Hij kwam in Oktober 1943 in Italië bij de 1e Canadese Infanterie Divisie, en werd al in Maart 1944 teruggeroepen naar Engeland, om het 1e Canadese Leger over te nemen van Generaal McNaughton.

Het 1e Canadeses Leger kwam aan in Normandië op 23 Juli 1944, en speelde onder het commando van Crerar een belangrijke rol, toen de Geallieerden de Duitsers in Augustus 1944 als een nijptang insloten in de bres van Falaise.

Door ziekte moest Crerar tijdelijk het commando overgeven aan Generaal-Majoor Guy Simonds, tijdens de Slag om de Schelde van Oktober-November 1944.

In Februari 1945, nu weer met Crerar als commandant van het 1e Canadese Leger, stond zijn leger weer aan de frontlinie !

Gedurende de "Rhineland Campaign" (dit was dus niet alleen de Slag om het Rijnland, maar ook de Slag om het Reichswald, een deel van Operation Veritable), stond hij aan het hoofd van een leger met maar liefst 450.000 manschappen !!! Hieronder vielen verschillende Geallieerde onderdelen, die dus onder direct commando stonden van het Canadese leger.

Crerar ging als militair met pensioen in 1946. Later nam hij diplomatieke functies aan in Tsjechislowakije, Nederland en Japan.

Harry Crerar was een uitmuntend General Staff Officer, die zijn stempel had gedrukt op het grootste leger dat Canada ooit heeft geleverd voor de bevrijding van Europa.

Hij wilde nooit dat er manschappen begraven werden in Duitse aarde, en zorgde er dan ook voor dat ze o.a. ook te Groesbeek werden (her)begraven.

Ondanks dat elders in Europa veelal de vrijheid te danken is aan de combinatie Amerikanen-Britten-Polen-Canadezen enz. enz. , hebben wij, de bewoners van de Horst, en de andere dorpen en gehuchten om en nabij het Reichswald, onze vrijheid terwijl we geëvacueerd waren,voor het grootste deel te danken aan de Canadezen en Britten van het 1e Canadese Leger Korps………en zijn met name Harry Crerar dus veel dank schuldig, ondanks de daarbij onvermijdelijke grote materiële vernieling. Zoals gezegd voor het grootste deel, want we mogen absoluut niet de Amerikaanse jongens van o.a. de 82ste Airborne vergeten die elders in Groesbeek lang aan het front hebben gelegen, ook vechtend tegen het Nazi-juk !!!